Donau zo blauw

De komende vijf dagen stijgt de Donau. Van heel laag naar behoorlijk hoog. Van geen doorgang naar wel een doorgang vanuit het kanaal naar de Donau.
Vandaag ligt daarom de MiR voor het eerst aan de oever van het kanaal. Vlak tegenover onze bunker. De plek waar we met buren onze vis- en bootspullen bewaren

Rudi is urenlang op het water geweest en heeft geen vis gevangen. Andere vissers hebben ook geen succes. Zij blijven doorgaan met vissen. Rudi niet, die heeft trek in een rakija. De doorgang van de Donau naar het kanaal is weer open. Dus kan de MiR, ons visbootje, tijdelijk naar zijn plek in het kanaal. Dat betekent minder lopen met al die spullen die je nodigt hebt voor het vissen.

Als je voor de bunker zit, voel je je helemaal opgenomen in de natuur. Het water is rimpelloos, de zon schijnt, alleen de vissen zijn in rep en roer. Omdat de Donau zo snel aan het stijgen is.
En dan zie je kleuren, gras, water en het bootje. Dat is genieten van Moedertje Natuur!

De doorgang van het kanaal en de Donau is weer open. En als je voor de bunker zit, vlakbij je bootje, dan is het genieten van Moedertje Natuur. Mooi hè die blauwe Donau met die prachtige wolken

De doorgang van het kanaal en de Donau is weer open. En als je voor de bunker zit, vlakbij je bootje, dan is het genieten van Moedertje Natuur. Mooi hè die blauwe Donau met die prachtige wolken – 20 september 2013

Dit bericht is geplaatst in Surduk, Vissen. Bookmark de permalink.