Wèl zijn dag

Rudi zit vast met zijn haakje, ergens drie meter diep op de bodem van de Donau. Dan moet je voorzichtig sjorren om de vislijn los te krijgen. Meestal lukt dat niet en ben je het onderlijntje kwijt. De haak, het bodemloodje van 30 gram en de warteltjes waarmee de vislijn aan elkaar is geknoopt. Alles weg.
Deze keer geeft iets zwaars onder water zachtjes mee. Alsof het zuigend uit de blubber kan worden getrokken …

In een zijbalkberichtje van 15 juli 2011 maken we melding van een tegenvallende visdag. Lees wat er die dag, twee jaar geleden, gebeurt.

Niet zijn dag
15-07-11 Het is slapjes met vissen. Bijna niemand vangt wat. Tegen beter weten in gaat Rudi deze ochtend toch maar. Hij gooit zijn net uit om kleine visjes te vangen. Als aas. Vergeten het net net vast te maken en het drijft de Donau op. Er achteraan.
Even later vliegt zijn unieke hengel overboord, terwijl hij op de peddel bezig is het bootje te keren. Er is er maar 1 exemplaar van op de hele wereld. Hij neemt nog een snoekduik, maar tevergeefs. De ‘Ivo nr. 1’ verdwijnt in de diepte …

Met dochterlief is toen nog een langdurige poging gedaan om met zelfgemaakte, grote haken de hengel van de bodem te lichten. Bij een laagwaterstand van de Donau, vlakbij de punt van het eiland. Dreggen dus.
We hebben hem toen wel gevoeld, maar konden hem niet uit het water krijgen.

Maar dat allemaal terzijde, want …

Het molentje is niet meer te gebruiken. Te veel aangevreten door het water van de Donau. Er groeit van alles aan en op

Het molentje is niet meer te gebruiken. Te veel aangevreten door het water van de Donau. Er groeit van alles op en aan

Nu, twee jaar en een maand later, zit Rudi opnieuw vast met zijn haakje. Hij voelt iets zwaars, dat zich traag naar boven laat halen.

Tegen ‘momak’ roept hij grappend dat er waarschijnlijk een fiets aan zijn hengel hangt. Even later ziet hij iets dat op de loop van een geweer lijkt.

En nog een paar tellen later ziet hij dat het een hengel is die uit het water komt. De ‘Ivo 1′. Zijn favoriete hengel. Terug gehengeld op zo’n 150 meter van de plek waar Rudi hem twee jaar geleden in de diepte ziet verdwijnen. Hoera! Vandaag is het wèl zijn dag. Ook al vangen we deze dag helemaal geen vis.

De 'Ivo nr 1' is weer boven water

De ‘Ivo nr 1’ is weer boven water. Als hij opnieuw in de vernis wordt gezet, dan kan hij weer jaren mee

Dit bericht is geplaatst in Vissen. Bookmark de permalink.

5 reacties op Wèl zijn dag

  1. Amanda schreef:

    Lachen! Ligt er nog meer van je op de bodem

    • MiR za Amanda schreef:

      Ter hoogte van het signaal op het eiland ligt nog een anker van me …ik denk op 5 m diepte. Moest 3 jaar geleden het ankertouw kappen (slik), omdat het anker onwrikbaar onder water vast bleef zitten. Donau stroomde zo snel, dat de punt van de boot onder water wilde verdwijnen. Dus kappen, dag ankertje …

  2. Nadin schreef:

    Neeeee…. hahahaha wat een fantastisch verhaal 😀

    • MiR za Nadin schreef:

      Ik wist niet wat me overkwam. Mijn meest favoriete hengel (met de hand gemaakt!) is weer boven water. Nooit gedacht om hem weer te zien. En nu opeens hield ik hem weer in mijn handen. Bizar hoor. Rudi

      • G J schreef:

        Wat een prachtig verhaal hier wordt toch iedereen vrolijk van dat kan niet anders
        groeten G.J.

Reacties zijn gesloten.