Donau zo blauw

Het is al een paar dagen heerlijk weer, bij Marija i Rudi in Surduk. De Donau stijgt, dat komt natuurlijk door de regen van de afgelopen tijd.
We zijn vroeg naar beneden gegaan. Om een beetje te vissen. De eerste keer dit jaar! En om zo maar lekker aan de oever te zitten. Met de honden Sammie en Api.

De ouwe rakker Sammie heeft het nog steeds naar zijn zin bij de Donau

We hebben een paar foto’s waarop je kunt zien hoe vredig en mooi het aan de oever van de Donau is. Je voelt je echt helemaal opgenomen in de natuur.
Rudi gaat een beetje peddelen met de MiR, ons visbootje. En gooit links en rechts een hengeltje uit. Met een shadje, een kunstaasje. Nou daar bijten ze niet in. Maar goed, het is niet echt serieus, het is meer om weer in het ritme van het vissen te komen.
Om ons heen horen we al wekenlang dat het nog steeds ‘slabo’ is [slapjes]. Zelfs witvis wordt nauwelijks aan de haak geslagen.

Api onderbreekt zijn kikkerjacht; blijkbaar is het bij het bazinnetje nog fijner!

Marija blijft lekker in het zonnetje genieten aan de oever. Beetje stokken gooien rechtstreeks de Donau in. En die ouwe Sam springt erachter aan en zwemt dat het een lieve lust is. En die Api? Die jaagt op kikkers, langs die lange waterlijn. Ploep, ploep, ploep hoor je als ze van de oever vliegensvlug de rivier inspringen. Nog net aan Api ontkomen.

Aan het eind van de middag gaat de lasbuurman naar beneden om te vissen. Het is zijn tweede keer. En hij komt na uren turen terug met een heel leuk formaat snoekbaars. Zijn eerste van dit jaar! Svaka čast, faco!
Ai, denkt Rudi, had ik vanmorgen nou maar serieus gevist! Overmorgen dan maar, want morgen is er regen voorspeld.