Srpski za strance

Servisch voor buitenlanders. Van onze lerares Servisch in Nederland hoort MiR dat ze een ander lesboek gebruikt. Met een meer logische opbouw dan het boek dat wij moesten doorworstelen. Het is te koop in Belgrado. Dus ….

'Woord voor Woord', het Servische lesboek in het Latijnse en het Cyrillische letterschrift

Marija i Rudi zetten de route naar het Instituut voor vreemde Talen in het navigatieapparaat. Met uitsluitend de Balkan erop en vreemd genoeg ook Griekenland [sommigen zeggen 'dat is ook de Balkan']. Rudi is tevreden. Hij heeft de navigatie onder de knie. En hij rijdt de bimmer soepel naar de plaats van bestemming: de oude stad van Belgrado [stari grad].

Zie daar maar eens een parkeerplaatsje te vinden. Van eerdere bezoekjes aan Belgrado weten we dat je dan heel erg veel geduld moet hebben. Zo ook deze keer. Dan maar dubbel. Marija blijft achter in de auto en Rudi gaat het Servische lesboek kopen.

‘Rudi uit Surduk’ zegt hij bij binnenkomst. In het Servisch natuurlijk. De verkoper reageert gelijk met “Ah, van de e-mails!’ Natuurlijk ook in het Servisch.
Heel handig hoor, dat internet. Je kunt informeren of ze het boek op voorraad hebben en of de boekwinkel open is. Je weet maar nooit, met al die Servische feestdagen.

In een 'kafana', met het Servische lesboek en vreemde talen om je heen. Belgrado is echt een wereldstad.

Met het boek onder zijn bodywarmer, stevig tegen zijn lichaam gedrukt, loopt Rudi in de stromende regen terug naar de auto. In de andere hand een paraplu.
De bimmer staat netjes geparkeerd en Marija staat onder een afdakje van een huis. Ze heeft kans gezien om hem op een vrijgekomen plek te parkeren. Mooi werk!

Omdat we vreselijk moeten plassen [dat zal wel van al die regen zijn en van de koppen koffie die we in Surduk al hadden gedronken] zoeken we het dichtstbijzijnde café op.
En terwijl Marija het toilet zoekt, bestelt Rudi twee koffie.

Aan het formaat van het bordje kun je zien hoe groot die vruchtentaartpunt is geweest! En Marija? Die kijkt vrolijk, dus die kan nu de hele stad aan.

Marija houdt niet zo van ‘de grote stad’, dus moet het een mens aan niets ontbreken, vindt Rudi. En met een bijna lege maag door een regenachtige stad wandelen, daar zou je wel eens niet helemaal blij van kunnen worden.
Dat is de reden dat hij er ook gelijk twee grote vruchtentaartpunten bij bestelt. Mmmm, heerlijk.