Allemaal klusjes

In een heerlijk zonnetje de dakgoot schoonmaken. Wat wil je nog meer?

Het prachtige nazomerweer nodigt uit om nog wat te klussen. Buiten, met de zon op je bol.
Marija wil graag de dakgoot van de veranda schoonmaken. Hoe ze het voor elkaar krijgt, dat weet Rudi niet. Maar opeens staat onze zware ladder tegen die dakgoot aan. Het kan niet anders of Marija’s spierballen zijn door alle Surdukse zomerarbeid flink in omvang toegenomen.

Het gewicht van de ladder en de kilo’s van degene die erop staat, drukken de dakgoot flink in. Zo blijft er te weinig ruimte over om het vuil uit de goot te krijgen. Probleempje dus.
De buurman, net uit zijn bed, reageert gelijk. ‘Die ladder staat veel te steil. Nee, je moet hem anders neerzetten’.
‘Ja maar, dan staat ie in mijn bloemperk’, reageert Marija. ‘Nema veze’, dat geeft helemaal niks antwoordt de buurman.
Nou, dat moet je niet tegen Marija, the flower whisperer, zeggen. Een flinke ladder die mijn bloemetjes vernielt? Kom nou!

De stofzuiger is je beste vriend als het om dakgoten schoonmaken gaat

Het blijkt onmogelijk, zelfs voor Marija, om tegen de te steile ladder op te klimmen. Dus wordt hij toch met beleid tussen haar bloemetjes gezet.

En dan gaat er een lampje branden. We hangen de stofzuiger aan de ladder. De stofzuigerslang past met enige moeite precies tussen de tijdelijk ingedeukte goot en de dakpannen van de veranda.
Eureka! Dit werkt perfect. In no-time is dit klusje geklaard.

De volgende klus. Reparatie van een fauteuil.
Marija is, toen ze in een enorme juichstemming verkeerde, achterover in een stoel gesprongen. Dat doet ze anders nooit, dacht Rudi toen nog.
Hij hoorde een flink gekraak, Marija in het geheel niet.

Een zwenkwieltje krakt onder haar sprong naar binnen. En het houten frame bezwijkt gedeeltelijk onder deze fantastische Fosberryflop.
Vanaf dat moment kun je er alleen nog maar scheef in zitten. En dat doen we dus al ruim een half jaar. Geen goesting om hem te repareren.

Schoonmama is Rudi’s stimulans. Ere wie ere toekomt. Ze komt naar Surduk en dan kun je haar toch niet in een scheve stoel laten zitten? Aan de slag dus.

Je kunt aan het blije gezicht van Marija zien dat de fauteuil zit als nooit tevoren

En met veel plezier. We sjouwen de fauteuil naar buiten, want het is veel lekkerder om in het zonnetje te werken dan binnen met de kachel aan.
En de schade valt allemaal best mee. Met houtlijm, schroeven, lijmklemmen en wat zaagwerk klaart Rudi de klus. Polako ali sigurno. Rustig aan, maar zeker.

En omdat de rugleuning nooit lekker heeft gezeten, schroeft hij er nu ook een versteviging in.
En lieve mensen, die stoel heeft nog nooit zo lekker gezeten als nu.

Dit bericht is geplaatst in Klussen. Bookmark de permalink.

4 reacties op Allemaal klusjes

  1. Erica schreef:

    Lieve MiR,
    Heeft schoonmama haar troon al bezet? Volgens het internet heeft JAT haar koninklijk behandeld door op tijd te vertrekken en op tijd te landen. Doe haar mijn groetjes en ook voor jullie liefs van Erica

    • MiR za Erica schreef:

      Hoi Erica,
      Je mama is helemaal volgens schema gearriveerd in Belgrado. Alles liep op rolletjes. We werden zelfs verwelkomd door 103 agenten. Die stonden net buiten het vliegveld ons op te wachten. Over een afstand van een paar kilometer. Zo’n ontvangst krijgt [schoon-] mama nooit meer. xx van MiR

  2. Michel schreef:

    Kijk eens, een echte troon! Handig .. schoonmoeders moet je te vriend houden.
    Genieten, zo’n fauteuil in de zon.. je zit als een prinses! 🙂
    Tussen haakjes, de link naar DJ’s blog in jullie vorige stukje klopt niet, ik kom bij een inlogscherm. Kan daar niet reageren, vandaar hier even “off topic”.

    • MiR za Michel schreef:

      Oei, Michel, heb de link gelijk aangepast. Hvala. Ik hou mijn schoonmoeder te vriend hoor. Inderdaad, zonder dat zij het weet is ze een echte klus-stimulans. Haha. 🙂 Rudi

Reacties zijn gesloten.