Niet in onze achtertuin

Wat is kranten lezen toch leuk. En ook weer niet. We lezen bijna dagelijks een paar Servische internetkranten. Het is leuk als je het Servisch begrijpt. Het is niet leuk als er alinea’s zijn die je niet begrijpt. Dat wisselt van dag tot dag.
Dat kranten-Servisch is toch wel wat anders dan het Servisch dat wij om ons heen horen.

Als je op internet aan het lezen bent, pak je er niet zo gauw een woordenboekje bij en je schrijft het onbekende woord ook niet op.
Onze ervaring is, dat je dat wel doet als je een papieren krant in je handen hebt. Het is alsof er dan meer rust is, alsof je jezelf meer handelingen toestaat.

Wat we goed begrijpen zijn een paar berichten over de verwachtingen van de Servische regering. Eind 2009 verwacht ze een aanvraag in te dienen voor de status van kandidaat-lid van de EU. En naar Servische verwachting is Servië EU-land in 2014.

Europese Raad  Europese Raad

Maar, denk je dan als Servië-liefhebber, er ligt toch nog steeds een Stabilisatie- en Associatieovereenkomst [SAO] in de vriezer? Het verdrag dat de EU met Servië heeft gesloten, in april 2008. En dat ligt daar, omdat Holland het blokkeert. Blijkbaar als enig EU-land, van de 27.

En je leest dat Maksim Ferhagen waarschijnlijk toch eind 2009 naar Belgrado gaat. Om te praten over een onderdeel van het verdrag dat over de internationale handel gaat. Een begin van ontdooien, zeg maar.

We schreven al eens een berichtje over Ferhagen, toen hij werd geïnterviewd door Vecernje Novosti [Veel Servië, 30 oktober 2009]. Het leek toen alsof onze minister van Buitenlandse zaken de deur voor Servië een beetje open zette.

Een van de twee Bedreigingsbroertjes 1981  Een beetje pressie …

Natuurlijk denken wij dan “een beetje pressie kan geen kwaad”. Dat was ooit de gevleugelde lijfspreuk van de Bedreigingsbroertjes, act van de Rotterdamse theatergroep Diskus. Die kon je in de vorige eeuw theatraal inhuren om wat druk te zetten. Voor de goede zaak natuurlijk. En dat deed Amerikaanse Hilary. Ze vroeg nadrukkelijk om “een positief gebaar van Maxime” naar de Serven. Een beetje pressie kan geen kwaad.

Blic internetkrant nov. 2009  Blic Servische internetkrant

En twee weken na Brammertz’ bezoek aan Belgrado, lijkt hij te gaan schrijven “dat Mladić niet binnen het bereik van Servië is”. En “dat hij tevreden is met de mate van samenwerking van Servië met het tribunaal”.
De Servische regering heeft daarom nu al hoge verwachtingen.

Maar wij zijn iets minder optimistisch. Wij denken Verhagen’s “ Wacht u het rapport van de hoofdaanklager maar af” nu beter te begrijpen.

Waarom? Brammertz rapporteert “dat hij tevreden is over de huidige mate van samenwerking (…)”.
Dat is iets anders dan “volledige samenwerking van Servië met het tribunaal”. En daar zit hem nou juist de kneep.

Vlag van Servië  De Servische vlag

En als de Sloveense rapporteur voor de Europese raad dan ook nog eens herhaaldelijk in Servische kranten laat weten dat aanvragen van het kandidaat-lidmaatschap nu niet het juiste moment is, dan kun je het wel schudden. Denken we.

En lieve vrienden en vriendinnen in Holland, nu ophouden met die grapjes dat M. ergens bij ons in de achtertuin zit ondergedoken, hè? Afgesproken?
Want Bramerc kaže: Mladić nije u dometu Srbije. Zo, dat weten jullie dan ook weer.

Naschrift 1: De Servische aanklager voor Oorlogsmisdaden meldt dat hij zich onzorgvuldig heeft uitgedrukt en dat daardoor in de Servische media de indruk is ontstaan dat Brammertz rapporteert “dat M. niet binnen bereik van Servië is”.
De hoofdaanklager heeft dat met geen enkel woord zo gezegd. Dan moeten we toch nog maar eens de achtertuin aan een inspectie onderwerpen…

Naschrift 2: We worden nog steeds heen en weer geslingerd tussen wel of niet tot de EU gaan behoren. Het vrijheidsgevoel van de Serven botst met een alles dicht timmerende EU. We kunnen het best zonder de EU, horen we regelmatig. Maar de EU biedt ook weer voordelen. Bijvoorbeeld een grotere markt om je producten op af te zetten en een basis voor de bescherming van het milieu.

Wat vinden Nederlandse Serviërs of Servische Nederlanders er eigenlijk van? Die vraag stellen wij in Holland bijna nooit. Geen idee waarom niet.

Dit bericht is geplaatst in Politiek. Bookmark de permalink.