Zon in de ton

Die herfst hè? Daar heeft MiR nooit last van. Of is het in goed Nederlands “hebben MiR nooit last van”? In ieder geval is het “hebben Marija i Rudi nooit last van”.

Maar zo rond 10 en 11 oktober was het er opeens. Het gevoel dat de zomer voorbij is. Dat het veel gaat regenen en dat de temperatuur flink gaat dalen.
Nou, dat laatste hebben we geweten. Een duikeling van een graad of tien. Baf, naar 16 graden en alsof dat nog niet genoeg is, naar een graadje of 8.

Om ook nog maar niet te spreken over de bank van Dirk. Daar word je toch ook niet vrolijk van. De Bedriegertjes. Een soort soap is het. GTST. Je kijkt er verslaafd naar, zonder het echt leuk te vinden.
Spaarders die hun geld gewoon kwijt zijn. In Nederland! Jullie lezen het goed. In Nederland! Je zou met weinig fantasie kunnen denken In Servië. Nee, dus. In Nederland!

En we maken krakers tot criminelen. Goed gedaan, Holland. Maar niet heus. Neem maar een anti-kraakwet aan. Krakers criminelen? Bankiers zul je bedoelen. Daarover schreven we eerder al eens [zie bericht 29 december 2008 Preek van de Week]. Klaag ze aan volgens de anti-terroristenwet. Ze ondermijnen de samenleving.

Help MiR de Herfst Door Club  Stoppen of Doorgaan?

En dan dat prachtige initiatief van het bazinnetje van katertje Bennie, namelijk de oprichting van de “Help MiR de Herfst Door Club”. En wat een lieve reacties. Hartverwarmend.  We hebben er geen woorden voor, maar op zijn minst is een “Dank jullie wel” op zijn plaats. Uit de grond van ons hart.
Het zonnetje zit nu in ons hoofd, terwijl het herfst is. Herfst? Sommige Serven zeggen dat het al winter is!

Werden we net een beetje vrolijker, krijgen we toch weer een terugslagje van een berichtje in de krant “24 Sata”. 24 Uur. Op het vliegveld van Belgrado, gratis. Wachtend op familie die met vliegmaatschappij JAT een vertraging van ruim twee uur heeft opgelopen.

Servië wint namelijk met voetballen van Roemenië. In Belgrado. Daar word je vrolijk van. En daardoor gaan we naar Zuid-Afrika. Naar het WK, in 2010. De minister van Sport en Jeugdzaken is ook in het stadion. Ze raakt uitzinnig van vreugde. Ze gaat naar Zuid-Afrika. Volgend jaar pas, maar ze gaat. Daar wordt ze vrolijk van.
En om haar gevoel van extase nog meer kracht bij te zetten, schenkt ze met nog een paar VIP’s champagne. Daar wordt ze vrolijk van. En dat is in Servië bij sportwedstrijden verboden. Bij wet verboden, verboden bij de wet. Geen alcohol in het stadion.

Šampanjac nije alkohol  Yes, minister!

En weet je hoe ze zich eruit redt? Šampanjac is geen alcohol. Het is eigenlijk een feestdrankje om mee te toasten. Echt waar, je leest het goed. Champagne is geen alcohol.
En “24 Sata” laat zelfs nog een deskundige opdraven om te verklaren dat er in champagne wel degelijk alcohol zit. En wel 12%. Tja, zonder die waarheid als een koe zou je de minister van Sport en Jeugdzaken nog geloven ook.

Weet je wat? Het is vandaag prachtig weer. Het zonnetje schijnt en de “trop” van druiven in de ton van Marija staat geduldig te wachten om gestookt te worden.
Weet je wat? We gaan stoken. Iets pittigs van 51%. En weet je wat? Da’s geen alcohol. Dat is loza.

Ketelbinkies  Stoken is leuk!

Ons neefje, net een paar uur en voor het eerst in Servië, merkt treffend op: “jullie drinken wel vaak”. Deze opmerking slaat op ons, Marija i Rudi. Niet op zijn moeder. Denken we.
“Het is een druivensapje om mee te toasten”, zeggen we geruststellend tegen de jeugd, terwijl hij een potje voetbal met hond Sammie speelt.
En weet je wat? Wij kunnen het weten.

Dit bericht is geplaatst in Cultuur, Mijmeringen, Stoken. Bookmark de permalink.