Stoken met MiR

Een paar dagen geleden zijn Marija i Rudi (MiR) gaan stoken. Met de installatie die we samen met een vriend in Kućevo hebben gekocht.
Het uur van de waarheid breekt aan. Doet de stookketel met de koeler het goed? En de belangrijke vraag of MiR na jarenlang toeschouwers te zijn geweest er nu in slagen om zelf een kwaliteitsproduct te maken.

Alle pitten uit de perziken halen Ontpitten: uren werk

Slobo heeft ons jarenlang laten zien op welke manier hij stookt. Gedreven als hij is, duldt hij geen inmenging in wat wij “njegova procedura”, “zijn procedure” noemen. Pak een stoeltje, kijk en blijf zitten waar je zit.

In het kort komt het erop neer dat Slobo heel schoon werkt. En alleen maar op kwaliteit let, dus niet onder de 43% alcoholvolume gaat. Je hebt dan minder eindproduct, maar dat is dan wel van superkwaliteit.
En natuurlijk heel veel tijdens het stookproces het alcoholpercentage meten en veelvuldig proeven. De Slobo-manier dus.

We slaan zijn aanbod om mee te helpen af. Onder het motto: eens moet het de eerste keer zijn. En: dat doen we liever in ons eentje. En: van fouten leer je het meest. Drugi put, andere keer.

De trouwe lezers weten dat het allemaal goed is gegaan. We hebben ongeveer tien liter fantastische rakija gestookt van perziken. Met een percentage van 52%. En wat een geur. Je ruikt de perziken als je je glaasje inschenkt.

Voorlopig hebben we alles in twee grote plastic flessen opgeslagen. Na een paar dagen meten we het alcoholpercentage opnieuw. Dat kan dan wat gezakt zijn, naar bijvoorbeeld 51 of 50%.

Tweedaagse Stook resultaat dag 2  Dat gaat goed!

Wij zijn liefhebbers van 48% als het om perziken gaat. Om dat te bereiken mengen we het eindproduct met een kleine hoeveelheid gedestilleerd water. Dan vullen we glazen flessen, dop erop  en opslaan. Op zijn minst een maand of drie. Liever nog een heel jaar. Dan is de rakija van perziken op zijn aller-, allerlekkerst.

Slobo komt maandag, de dag na de stooktweedaagse, even langs. Zeg maar De Majstor Himself is in da house.
Marijke draalt niet. Opeens staan de twee plastic flessen met de tien liter rakija op tafel. Glaasjes erbij, inschenken en naar het gezicht van Slobo kijken.

Die houdt zijn neus boven zijn glaasje. Haalt hem een beetje heen en weer. Die neus. Snuift. Hij inspecteert de helderheid van de rakija en neemt een slok.
Even wachten tot de rakija de tong verlaat, door de slokdarm trekt, naar de maag.
En dan komt het. De rakija gloeit lekker na, met een vertraging. Je voelt hem branden even na het moment van inslikken en hij brandt verder totdat hij in je maag terecht komt. Even met je hoofd schudden. Hrrrrrrrr!

Slobo knikt heftig met zijn hoofd en trekt een gezicht van zo-zo. We hebben het gelijk door. We zijn geslaagd! MiR heeft het StookExamen met glans doorstaan. Volgelingen van de Slobo-procedure.

Slobo keurt de rakija PRVA LIGA   Dobro!

Hij steekt zijn duim op en is er zichtbaar trots op zulke goede leerlingen te hebben opgeleid. Hij spreekt ons nu aan met Majstor, Meester.
We glimmen van trots. Al ons werk is niet voor niets geweest. En de stookketel is ook een hele beste. Dat is een geruststelling.

Een paar foto’s om mee te beleven hoe het er bij het stoken aan toe gaat.
Op onze fotosite [zie de rechterkantlijn] staan er meer. En ook een FILMPJE. Daar is Marija in actie, tijdens het proeven, net nadat er een flink straaltje rakija uit de “lula” loopt. Dat belangrijke pijpje onderaan de koeler. Klik hier om te kijken.

Vullen met gegist perzikensap  Dichtmetselen van het stookdeksel

Tussen haakjes: we houden een klein flesje “rakija od bresaka” apart. Het is toch niet te verdragen dat je een kwartaal lang niet van je stooksel zou kunnen drinken? Dus daarom: živeli, proost!

Dit bericht is geplaatst in Stoken. Bookmark de permalink.

2 Responses to Stoken met MiR

  1. MiR za Ellen schreef:

    Hvala, Ellen. Het gaat goed met Maks. Soms een beetje huilen ’s nachts, zegt Svet. Maar valt allemaal mee.
    Als je aan het stoken bent, hang je eigenlijk de hele tijd in een alcoholdamp en ook in lucht van brandend hout. En met een laag plafonnetje stijgt dat allemaal snel naar je hoofd. Tiruliru nee, maar wel licht in je bol. Had ik ook. En zelfs Sammie-hond kijkt appelig. Ja toch?! Wij moesten ook vreselijk lachen om het filmpje. x MiR

  2. Ellen schreef:

    Ben heel trots op jullie Majstori! mooie foto’s ook. Maks; veel plezier in Surduk, wat zie je er lief uit. Was Marijk een beetje Tiruliru op het filmpje? We hebben genoten! @nL

Reacties zijn gesloten.