De Vuurkorf

De Vuurkorf. Dat lijkt wel de naam van een radiohoorspel. Voor de jonge lezers onder ons: in de tijd dat de tv nog niet dominant de huiskamer opsierde, luisterden we vaak naar de radio. Vooral als daar een hoorspel geprogrammeerd stond. Paulus de Boskabouter, Paul Vlaanderen en Het Margo Mysterie [“Ina, kindje!”] of De Triffids Komen. Vreselijk spannend altijd.
Oefen maar eens om de titels van de delen die nu volgen op een spannende manier uit te spreken. Als een radiopresentator.

De Vuurkorf. Een hoorspel in vier delen. Deel 1: Het Wonderbaarlijke Ontwerp
Opdracht van @NL, dochter- en schoonzoonlief, aan Rudi om er eentje te maken. Daar is hij heel enthousiast aan begonnen. Samen een ontwerpje maken, dan het metaal gaan zagen en alles aan elkaar lassen. En hij moest ook nog geschikt zijn om er op te barbecuen. Dat is een lastige combinatie, want dan mag het vuur niet al te ver weg van het rooster branden.

Het Wonderbaarlijke Ontwerp  Hvala dochterlief

Rudi heeft tegen de klippen op gewerkt om hem nog af te krijgen, voordat @NL weer naar Nederland zouden vertrekken.

Dat is helemaal mislukt. Er kwam zoveel pas- en meetwerk bij kijken dat er meer uren in zijn gaan zitten dan vooraf gedacht. Elk spijltje, elk reepje metaal moet met lijmklemmen of met een griptang op zijn plek worden gehouden, voordat je het kunt vast lassen. Dat kost heel wat tijd.

De Vuurkorf. Een hoorspel in vier delen. Deel 2 De Slappe Lasboog
De lasboog, zeg maar de vlam waarmee je last, is wat slapjes. Vreemd, maar dat zou best eens kunnen met dat sterk fluctuerende stroomnet dat we in Surduk hebben. De stroom valt immers regelmatig uit of lampen beginnen zachtjes te flikkeren. Dan kan het elektriciteitsnet het blijkbaar niet helemaal aan.

Uren werk is zo verloren gegaan, want de lassen bleken niet goed vast te zitten. Heb je twee uur aan één stuk gewerkt en heb je zegge-en-schrijven- twee van de negen repen metaal weten vast te lassen. Wat een domper. En stramme benen dat je er van krijgt. Uren op je pootjes staan.
Op een avond dreigde Rudi zelfs letterlijk een beetje om te vallen.

De Vuurkorf. Een hoorspel in vier delen. Deel 3: Wat Knaagt Daar?
Op een gegeven moment staan er drie werkstukken op afwerking te wachten. Metalen schragen, een zaagtafel en dus een vuurkorf. Maar door die slappe lasboog had Rudi er niet zo veel zin meer in.

Dat gaat na een paar dagen knagen. Iets niet afmaken, dat kan niet. Dus daar gaat hij weer, de garage in. En …hij komt erachter dat de schakelaar van het lasapparaat niet meer goed werkt. Dat heb je blijkbaar met goedkoop spul. Dat doet hij dus nooit meer. Liever iets langer sparen en dan een goeie kopen. Precies zoals schoonzoonlief hem dat ooit heeft gezegd.

Nu zet hij het apparaat uit door de stekker uit de kabel te trekken. Dan blijft de schakelaar in de goede stand staan. Je raakt dat pechdingetje dus niet meer aan. En nu werkt alles weer zoals het moet.
Van ontwerp naar produkt  De Vuurkorfman

Dus daar staat ie dan, de vuurkorf annex barbecue. Van niets naar iets, dat is een heerlijk gevoel.

De Vuurkorf. Een hoorspel in vier delen. Laatste en vierde deel: Het Geheimzinnige Waxinelicht
Van roosteren is ’s avonds niks gekomen, want Maria, Marija en Rudi hebben al gegeten. En ook omdat we nog geen opvang voor de as hebben. Als je toch gaat barbecuen dan valt al die as ergens in het gras. En dat wordt een smeerboel. En voor de honden is dat ook helemaal niet leuk. Lig je net je hondenrol te doen met je witte kraag, in het gras, kom je overeind met een kraag die pikzwart is. Voor Meda is dat geen probleem, want die heeft van nature al een donkere vacht.

Het Geheimzinnige Waxinelicht  Het Geheimzinnige Waxinelicht

Om toch even een feestelijk moment te hebben, maken we een vuurtje in de vuurkorf. Zonder as. Hoe we dat voor elkaar krijgen? Met een waxinelichtje. Dat brandt zo ’s avonds laat heel geheimzinnig. En bij volle maan.

Zo, dan zien @NL dat de vuurkorf annex barbecue helemaal klaar is voor gebruik. Maar dan wel twee weken later dan we allemaal hadden gedacht.
Nu nog die schragen en de zaagtafel.

Dit bericht is geplaatst in Klussen. Bookmark de permalink.

6 Responses to De Vuurkorf

  1. MiR za AnkuSurduku schreef:

    Fikkie stoken zit in de familie. Marijke is mijn vuurvrouwtje. Inmiddels wel van haar geleerd om de kachel aan te steken. Dus een buitenvuurtje lukt nu ook in korte tijd. Maar toch gevraagd of zij het vuur onder de stookketel wil doen. Dat lukte binnen luttele seconden. We hebben prima rakija van perziken gestookt. Over een paar weken is de volgende ton klaar en dan volgen nog de druiven. Hier is het rond de 23 graden, beetje bewolkt en ’s avonds beduidend koeler dan een week geleden. De herfst zet zijn deuren dus open. Ik slaap weer met een pyjama aan. x MiR

  2. MiR za @ schreef:

    Ha @, wat leuk dat je de vuurkorf hebt gespot. Je weet er alles van, want je bent erbij geweest toen we hem gingen bedenken. Zal ik maar een jaartje wachten met aansteken tot jullie er weer zijn? En bedankt voor je compliment!

  3. @ schreef:

    Wow, die vuurkorf ziet er echt geweldig uit.
    Wat een vakman zeg.

  4. ank schreef:

    Lieve Marijke en Ruud, fijn dat het stoken zo goed gaat! En het resulaat is als verwacht. En de vuurkorf ziet er heel mooi uit! Ik hoop dat er nog gelegenheid is die te gebruiken als Erica en Ricardo komen, want Ricardo vindt bbq-en het einde. We deden het onlangs in de achtertuin hier, bij het huisje en het ging geweldig. R. wilde het vuur ook gebruiken om wat klein hout uit de kelder op te stoken (ja, het fikkiestoken zit wel in de familie!) maar op een bepaald moment was de rookontwikkeling zodanig dat we boze buren verwachtten (of de politie). Maar dat bleef gelukkig uit! Ik zal een foto ervan mailen.
    Allebei veel sterkte met de stookdagen! Hier is het vandaag zonnig, met wolken en wind, echt Hollands weer. Veel liefs, Ankusurduku.

  5. MiR za Ellen schreef:

    He, leuk dat je de vuurkorf annex barbecue hebt gezien op de site. Je bent de permanente assistente geweest bij het maken ervan.En je hebt het ontwerp zelfs op de dag van jullie vertrek naar HOL helemaal voor mij uitgetekend. Dat heeft erg geholpen. Ik ben trots op het eindproduct. We hebben een oude grote pan en die gaat dienst doen als opvanger van de as. We hebben hem ook bij het stoken van de rakija gebruikt, onder de stookketel. Gaat heel goed.

    Ben vreselijk benieuwd naar de hoorspellen. Laat me weten, want De Triffids, ik lag te bibberen in mijn bed. Spannend in het donker. Ik durf dus wel hoor! x Rudi

  6. Ellen schreef:

    Heel erg mooi geworden Rutsko! Wauw, te gek. Precies zoals we bedacht hadden he? Vind het een heel knap ontwerp, en ben blij dat ik over je schouder kon meekijken. Weet nu dat lassen, slijptollen en cirkelzagen niet zo eng zijn als dat ze lijken.

    En dat het hoorspel in 4 delen! Spannend om te lezen. Vooral deel 2 ” de Slappe Lasboog” vond ik om te bibberen. Wist je dat ik heel wat hoorspellen op mijn computer heb staan? En ook de Triffids! Zal je nog eens laten zien waar ik ze vandaan heb. Als je nog durft, na je eigen loeispannende hoorspel…

    Liefs.

Reacties zijn gesloten.