Even naar beneden

Api kijkt Rudi aan met een blik van ‘gaan we nou?’ Hij blaft van plezier, want op de een of andere manier weet hij dat de baas naar de Donau gaat. Hij ziet het aan een hengel, aan het visjasje, het petje en de laarzen. En natuurlijk aan de stok die Rudi altijd bij zich heeft…

Api wil zwemmen, dat is duidelijk. In no-time rent hij het paadje naar beneden af. Als de baas ongeveer halverwege is, hoort hij al het geplons en gespetter in de Donau. Api kon niet wachten.

Er rennen twee zwarte hondjes op ons af. Luid blaffend. Vanuit de struiken, zich beschermend tegen de felle zon, komt wat slaperig een herder te voorschijn. We kennen elkaar goed, maar dat verhindert niet dat de hondjes driftig blijven blaffen. Api kijkt het een beetje aan, zo van: moet al die heisa nou en gaat weer het water in.

Rudi heeft een hengeltje meegenomen. Even kijken of er vis is. Eigenlijk gooit hij voor Jan-met-de-korte-Achternaam, want dat het ‘slabo’ is (nauwelijks vis, slapjes), dat had hij al gehoord. Na tien keer gooien met het shadje met loodkopje en heel veel onderwatergras boven water te hebben gehaald, stopt hij ermee. Nee, geen enkele aanbeet.

Maar dat geeft allemaal niet, Api heeft het naar zijn zin en zijn baasje ook. Want wat is het heerlijk daar beneden: er is niemand (behalve de herder met zijn hondjes), alleen Rudi met zijn hond. Fantastisch!

PS Api heeft ongeveer een half jaar in Rotjeknor onder de tafel gelegen, in zijn mandje. Al die tijd geen shampoo gezien. Dat was dik te merken! Nu, na een voorspoedige autoreis, met Api in een lichte coma, na 7 uur lang in de buurt van Wenen in de auto te hebben geslapen, gaat Api te water. Hij ruikt weer zoals een buitenhond moet ruiken!

Dit bericht is geplaatst in Surduk. Bookmark de permalink.

Één reactie op Even naar beneden

  1. Paul en Elly schreef:

    Welkom terug in Servië. Wij zijn op weg naar NL. Veel plezier en mooi weer. Hopelijk de volgende keer meer vis. Groetjes Paul en Elly

Reacties zijn gesloten.