Lang Stil

Het is inderdaad lang stil op onze website. De reden: MiR heeft het moeilijk.
Sinds we terug zijn van ons verjaardagsbezoek aan kleindochterlief in Holland, lijkt ons bestaan in Surduk veranderd. Vooral Marija kan er niet aan wennen dat de kleinkinderen niet in de buurt zijn. Is dat heimwee? Nou, dan is dat helemaal niet leuk

Niet dat je elke seconde aan je kleinkinderen denkt, zo is het niet. Maar ze zijn er niet en dat heb je goed in de gaten.
Ook de gewone dagelijkse dingen ga je opeens vergelijken met Holland. En dan komt NL er meestal beter vanaf.
Dat je bij de Rotterdamse Lidl al je boodschappen in één keer kunt doen, maar in bijvoorbeeld Banovci naar twee of drie winkels moet. Tja, dan wint opeens Rotterdam.

Binnenkort in dit theater, uh, binnenkort in onze tuin!

Binnenkort in dit theater, uh, binnenkort in onze tuin!

Of: onze laptop doet het niet meer, maar waar breng je hem naartoe ter reparatie? Dan ga je in je omgeving rondvragen. Dat is normaal. Maar de ‘drive’ om dat te doen, is er niet helemaal. En als je al weet waar, dan heb je geen zin om er speciaal met de auto op uit te gaan om dat ding weg te brengen. Tja, dan wint opeens SmartLine computerwinkel in Overschie het.

Nou zijn dit niet de grootste problemen van het leven, toch? Maar gek genoeg wegen ze zwaarder dan een tijdje geleden. Voor Marija vooral, maar daardoor ook voor Rudi.
De gezamenlijke beleving is dus op een lager niveau terecht gekomen. Of dit tijdelijk is? Geen idee.

Binnenkort in dit theater, uh: uskoro i u našoj bašti!

Binnenkort in dit theater, uh: uskoro i u našoj bašti!

Het leven in twee werelden, Servië en Holland, werd de afgelopen tijd nóg lastiger. We kregen overlijdensberichten. De ‘Franse’ tante van Marija. En onze Nel. Jarenlang de oppas voor onze kinderen toen ze klein waren. We zijn daar echt heel droevig van.

Je eerste ingeving is om bij het afscheid in Holland te willen zijn. Maar dan komt het: dan ga je wéér je Surdukse wereld verlaten, waar je nog niet helemaal bent ‘geland’.
Verplaatsen vergt geestelijke energie. Zoveel is ons wel duidelijk. Telkens je omgeving opnieuw veroveren.

Je tweede ingeving is dus om te luisteren naar ‘hoe je er voor staat’: ben ik zó vrij in mijn hoofd dat ik naar een andere wereld kan, in dit geval Holland?

In ons geval was het antwoord ‘nee, nog niet vrij in mijn hoofd om te gaan’.
En dan gaat het na zo’n constatering knagen. Laat je nou wel of niet je dierbaren in de steek? Als je al geen tijd kan vrij maken voor Het Afscheid, waarvoor kun je dat dan nog wel?

Dan zijn anderen belangrijk, anderen die jou goed kennen en begrijpen.

Lasbuurman_juni2015

Onze Lasbuurman vangt me een paar dagen geleden toch een vis. Een meerval = som op zijn Servisch van bijna 8 kilo!

En het allermooiste is dat die ‘anderen’ naar Surduk komen. Nog maar een paar weken dan is het zo ver!
De voorpret is al begonnen met inkopen doen in twee, drie, vier(!) winkels (haha). Marija zorgt ervoor dat de kleintjes een bedje hebben, dat er gordijntjes hangen om goed te kunnen slapen, dat er autostoeltjes zijn en ga zo maar door.

Maar eerst komen de mama en zus van Marija op bezoek in Surduk. Rudi heeft een missie: schoonmama eet alleen maar vis!

PS Nu voor de eerste keer de iPad gebruikt om een weblog te schrijven. Moet nog leren hoe er foto’s bij te plaatsen, want ik kreeg ze niet verkleind. De foto’s die er nu in staan, zijn via een andere computer erin gezet
Dit bericht is geplaatst in Familie, Holland, Surduk. Bookmark de permalink.

2 reacties op Lang Stil

  1. Amanda schreef:

    Kan me heel goed voorstellen dat jullie je heen en weer geslingerd voelen en dat het tijd nodig heeft om weer in je hoofd en hart te settelen. De overleden dierbaren en hun naasten voelen vast en zeker dat jullie vanuit Surduk bij ze zijn en ze niet zal vergeten.

    Verder adviseer ik toch dringend zo’n landingscirkel in jullie Surdukse voor- of achtertuin: Surduk – Rotterdam Airport v.v. wordt met een privé-helikopter een fluitje van een cent. Moet toch kunnen nu je AOW er is 🙂

    Sterkte, en toch ook: blijf samen genieten! Liefs.

    • MiR schreef:

      Dank je wel voor je berichtje; helpt ‘ech wel’ zoals Rotterdammers zeggen. Met een beetje doorsparen, inderdaad van de AOW, gaat een landingsplek in de achtertuin wel lukken. Superidee van je. Vandaag eerst maar eens het gras daar maaien. Lfs van MiR

Reacties zijn gesloten.