Wereldrecord Balkon Zitten

Er zijn van die dagen dat het niet mee zit. Of eigenlijk: dat je wel zit, maar dat je daar totaal geen behoefte aan hebt.
Neem een balkondeur. Met een anti-boevensluiting, waardoor de balkondeur wel op een kiertje kan, maar je hem van buitenaf niet open kunt maken.
Fantastisch, maar niet nu

Neem dus die balkondeur met anti-boevensluiting.
Neem de tussendeur, die meestal open staat en is vastgezet met een vloerdeurdranger.

De balkondeurantiboevensluiting loopt taps toe en kan nu niet over het bolletje schuiven

De balkondeurantiboevensluiting loopt taps toe en kan NU niet over het bolletje schuiven. Je kunt niet door de deur

Neem Rudi die op het balkon zijn ochtendbakkie koffie doet met een sigaretje.
Neem Marija die op het balkon om half 10 gedag zegt en door de voordeur vertrekt. Met de bus op weg naar dochter- en kleindochterlief om te gaan winkelen.

Wat ontstaat er dan als balkon- en voordeur heel even tegen elkaar open staan? Heel goed, een tochtige, krachtige wind in de flat.
Wat gebeurt er dan vervolgens? Ook goed! De balkondeur slaat met een klap dicht waardoor de anti-boevensluiting ook dichtklapt.

Niet normaal, dat die anti-boevensluiting dichtklapt.
Een kans van 1 keer in de 10 jaar schatten we in. En die ene keer is nu. We wonen immers nu 10 jaar op flat.

Rudi komt in een fractie van een seconde, als door een wesp gestoken, van het balkonbankje af. Hij ziet gelijk dat er een dik probleem is. Roepen heeft geen zin, want Marija loopt al op de galerij aan de voorkant van de flat. En met het geluid van het wegverkeer hoort ze zijn hulpkreet toch niet. Kans 1 op onmiddellijke redding is dus gelijk verkeken.

Oei, ook geen telefoon. Die ligt binnen op tafel. Onbereikbaar binnen handbereik, zeg maar. Kans 2 op redding is dus ook verkeken.
Hum, dan maar even wachten op al die mede-flatbewoners die ook besluiten om lekker in het zonnetje op hun balkon te gaan recreëren.

Maar ja, wat vraag je dan? ‘Buur wilt u mijn voordeur openbreken, want ik zit opgesloten op het balkon?’ Dat lijkt geen oplossing. Marija en Rudi hebben immers al een paar keer op zo’n manier buren toegang kunnen verlenen tot hun flat. Was de voordeur dichtgeslagen door de wind. Uiteindelijk lukt dat openmaken van de voordeur wel, maar dat is niet binnen een uurtje geregeld. En dan zijn we nog behoorlijk handig ook.

Sinds de mobiele telefoon kent Rudi geen telefoonnummers meer uit zijn hoofd. Ja, wel zijn eigen vaste telefoonnummer. Maar dat heeft nu geen nut, zoals je begrijpt.
Ah, het telefoonnummer van zijn schoonmoeder. Yes!

Als er een buur op het balkon verschijnt, dan vraag ik gewoon of hij mijn schoonmoeder belt en uitlegt in wat voor onaangename situatie haar schoonzoon verkeert. Met het verzoek om haar dochter te bellen.

Kans 3, redding via schoonmama, is in principe nabij. Alleen nog een buur nodig, die zich op zijn balkon begeeft. Uitzicht op dit zonnig scenario maakt het gedwongen verblijf op het balkon een stuk dragelijker.

BalkonRecord_web

De pijl boven wijst de lege fles wodka aan; de pijl beneden de bloempot met de tijdelijke functie van wc-pot; de asbak met herbruikbare peuken is niet zichtbaar op deze foto

Zo ook de fles wodka. Die daar altijd staat. Daar is Rudi na een uurtje balkonverblijf maar aan begonnen. Als ‘halve Serviër’ is hij natuurlijk wel gewend aan een alcoholische versnapering zo rond 11 uur in de ochtend. Sinds vanmorgen vroeg 6 uur al uit bed, maar nog niet ontbeten.
Het eerste glas wodka hakt erin. Het tweede nog meer.

Er staat ook een asbak met peuken. Nou zijn die van Rudi behoorlijk lang, want meestal rookt hij maar een kwart tot de helft van een shaggie op. Gelukkig is er een aansteker. Dus de peuken moeten er aan geloven. Ze worden rechtgetrokken, het verbrande as-einde wordt eraf gehaald en roken maar. Tot zijn verrassing smaken die tweedehands peuken best goed.

In een flash back ziet hij hoe hij vroeger als klein jongetje met vriendjes peuken op straat zocht. Om ze op te roken, ergens waar niemand ons kon zien. Nou, dat smaakte toen voor geen meter.

Het zonnetje vertrekt naar de andere zijde van de flat. Dan moet het ongeveer een uur of 12 zijn. Dat is al 2,5 uur na het noodlottig dichtslaan van de balkondeur met anti-boevensluiting. En al die tijd geen buur gezien!

Maar dan, zo rond 13 uur, hoort Rudi half in slaap gevallen op het balkonbankje, Servisch. Met een schok schrikt hij wakker, leunt over het balkonhek en ziet nog net het paardenstaartje van onze Servische buurvrouw. ‘Kako si, hoe is het met je, Rudi?’ vraagt ze. ‘Pijem rakiju, komsjanica, ik drink rakija’, buurvrouw’. Ze steekt haar duim omhoog, met een glimlach.

Opeens beseft Rudi dat zijn situatie helemaal niet zo plezierig is als de omhoog gestoken duim van de buurvrouw doet vermoeden. Hij heeft het koud en zit inmiddels al 3,5 uur onvrijwillig op dat balkonbankje. Hij legt in het Servisch uit wat er aan de hand is.

whatsApp_webEn het social media wonder geschiedt: ze stuurt een WhatsApp naar Marija! (de buren en wij hebben elkaars WhatsApp; voor het geval we elkaar in Servië willen opzoeken).
‘Uzjivaj, geniet’, zegt ze met een glimlach, terwijl ze haar duim opsteekt ten teken dat de WhatsApp naar Marija door het heelal is verstuurd.
‘Hvala, dank je wel!’
Kans 3 op redding is in werking gezet. Hiep hiep hoera!

De glazen wodka doen hun werk. Zo ook de vochtafdrijvende ochtendkoffie en de lege maag. Rudi moet al voor de derde keer plassen. De bloempot op het balkon moest er een paar uur geleden aan geloven. Gelukkig niet wijdbeens door de tralies van het balkonhek. Want dat is toch een flink verlies aan decorum. Hoewel, geen buur gezien al die tijd.

Zo trof Marija de situatie aan op het balkon: 'Doe je het nog, Rudi?'

Zo treft Marija de situatie aan op het balkon: ‘Doe je het nog, Rudi?’

De wereld wordt steeds waziger en ook nog eens verschrikkelijk koud. Gelukkig ligt er een lapje op het balkonbankje. Het is te klein om helemaal om je heen te wikkelen, dus dan moeten de benen maar onbedekt blijven. Rudi ligt helemaal ineengedoken op het te kleine balkonbankje. De lap zo om zijn hoofd gedrapeerd dat hij zijn bovenlichaam met zijn adem kan verwarmen.
Maar hij voelt toch op een paar plekken windvlaagjes. Brrrrrr, echt koud. Oef, toch maar weer overeind, uit het lapje, want er moet voor de vierde keer geplast worden. Waar is die bloempot.

Terug op het balkonbankje, lapje over je heen, met een zesde of zevende wodka op je nuchtere maag, rillend in slaap gevallen.

‘Doe je het nog, Rudi?’. Er wordt onder het lapje gekeken. Marija! Langzaam keert Rudi terug in de wereld van de werkelijkheid.
Het is half 3.

Dit deel van de balkondeurantiboevensluiting kan NIET meer ongewild dichtklappen; vandaag een half schroefoogje er tussen geschroefd.

Dit deel van de balkondeurantiboevensluiting kan NIET meer ongewild dichtklappen; vandaag een half schroefoogje er tussen geschroefd.

Het wereldrecord ‘Balkon Zitten’ is gebroken! Zonder ontbijt, zonder middageten.
Het staat nu op precies 5 uur.
Van harte gefeliciteerd!

Naschrift 1
1. Na de balkonbevrijding gelijk een warme douche genomen; op advies van dochterlief en Marija
2. Die fles wodka staat altijd op het balkon, omdat Marija i Rudi aan het einde van de dag met elkaar ‘de dag doornemen’
3. Geen lauwerkrans omgehangen gekregen of een bosje bloemen in de kouwe klouwen gedrukt vanwege het wereldrecord Balkon Zitten
4. Als de nood het hoogst is, is de Servische buurvrouw nabij

Naschrift 2
1. De redding duurt langer als de Servische buurvrouw geen telefoontegoed blijkt te hebben en Marija alleen via wifi een Whatsapp kan ontvangen. En als je urenlang aan het winkelen bent met je dochter- en kleindochterlief …

Dit bericht is geplaatst in Holland. Bookmark de permalink.

4 Responses to Wereldrecord Balkon Zitten

  1. Misko schreef:

    Bolje biti pijan nego star, Rudi! 🙂
    Geweldig verhaal!

    • MiR za Misko schreef:

      Ha Misko,
      Dank je. Hihihi, helemaal waar: Beter Dronken dan Oud. Prachtig nummer van Plavi Orkestar. Tja ik was wel wat ‘tiruliru’ op het balkon. Oud voel ik me niet, maar als je staatspensioen hebt, dan weet ik het zo net nog niet. Dan was ik het toch allebei.
      Groeten en sve najbolje.

  2. Amanda schreef:

    Wat een wereld verhaal! Erg beeldend beschreven. En nu zeker een noodkist op het balkon, plus uitklapbare noodladder en lang touw met bordje ‘HELLUP’

    • MiR za Amanda schreef:

      Ha Amanda,
      Hvala. Je zet me aan het denken met die noodkist! En zo’n bordje met ‘Hellup’ is ook nooit weg.
      Voor de zekerheid stop ik nu ook maar mijn mobiele telefoon in mijn broekzak als ik naar het balkon ga.
      En check ik ook van te voren of er een volle fles met wodka staat. Om die in de noodkist op te bergen, dat vertrouw ik niet.
      Net als bij je verbandkistje voor de auto: als je het schaartje nodig hebt, is dat er niet (meer).
      xx Lfs,
      MiR

Reacties zijn gesloten.