Terug in Surduk

Belastingformulier invullen en op tijd versturen. Meterstanden van elektra, water en gas opnemen en digitaal versturen. Spulletjes bij elkaar zoeken en ze in een hoekje van de flat verzamelen. Alle stekkers eruit trekken, water afsluiten en de auto inladen. MiR gaat op weg naar Surduk

We vertrekken op een zondag, want dan zijn er bijna geen vrachtwagens op de weg in Duitsland. Dat scheelt, want dat is veel rustiger rijden. Je hoeft dan niet kilometerslang achter een vrachtauto te hangen die een collega-vrachtauto probeert in te halen. En natuurlijk doen ze dat altijd als ze tegen een helling op moeten klimmen. Alarmerende remlichten, het harmonica-effect en een enorme vertraging van je snelheid is het gevolg.

Marija schijnt te ontspannen bij hoge snelheden op de Duitse autobahn. Ze kan er wat van

Marija schijnt te ontspannen bij hoge snelheden op de Duitse autobahn. Ze kan er wat van

Marija heeft er zin in, want ze rijdt vrijwel het hele stuk in haar eentje. Rudi kachelt rgelmatig wat in slaap naast haar. Als hij wakker wordt, ziet hij dat de snelheidsmeter ergens bij de 190 tot 200 km p/u staat. Huh? Dat doet Marija anders nooit!

De reis gaat gesmeerd. Marija gaat als de brandweer. Servische Api ligt een beetje in coma op de achterbank (hij houdt er niet zo van) en kotst zijn eten van de vorige dag netjes op een handdoek. Onderweg water drinken doet hij wel, maar met tegenzin. En eten? Daar heeft hij helemaal geen trek in.

Om de twee uur even pauze houden, koffie drinken, Api rondlopen (piesen en poepen doet hij wel) en hup weer op pad.
We eten ons suf aan belegde broodjes die we onderweg kopen. Erg lekker, maar je krijgt er wel een opgeblazen gevoel van.

Voorbij Wenen liggen we al vroeg te slapen. In de auto. Toegedekt met een slaapzak en een paardendeken. Autoraampje op een kier, nog even naar schlagers luisteren op de radio en dan knorren. Geen idee wie de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix heeft gewonnen. Geen idee wie de Marathon van Rotterdam het snelst heeft afgelegd en of er een recordtijd op de klokken staat.

Vijf uur later worden we wakker. Heerlijk hoor, want een half uurtje later ga je min of meer uitgerust weer op pad. Na nog vijf uur rijden zijn we Surduk.

Buren, rakija, vertellen over onze kleinkinderen (want daar vragen de buren altijd naar) en Marija die spontaan op ons bankje aan de Donau in slaap valt! Ze wordt wakker van een zoen op haar wang en geblaf van honden. Onze lieve vriendin met haar man, uit het dorp. Welkom, dobro došli!

In de garage staan heel wat tonnen met gefermenteerd fruit. Die gaan we de komende dagen stoken. Werk aan de winkel!

En Api? Hij slaat hoeken, rent zich suf, kwispelt, scheurt via de kortste weg naar de Donau. Hij is heel erg vrolijk.
Ook omdat hij Meda en Blacky weer ziet. Geweldig. Kan hij afvallen, want zijn maandenlange verblijf in een mandje onder een salontafeltje is hem aan te zien

Dit bericht is geplaatst in Surduk. Bookmark de permalink.

4 Responses to Terug in Surduk

  1. Paul en Elly schreef:

    Hallo Rudi en Marija

    Welkom terug in Servië. We hopen dat het een mooie zomer wordt en minder regen dan vorig jaar.
    Groetjes Paul en Elly

    • MiR za Paul & Elly schreef:

      Ha Paul & Elly, dank jullie wel. Jullie mooi weer wens begint al uit te komen. In Surduk schijnt de zon al een paar dagen achter elkaar. Dat is genieten! We hopen dat het goed gaat met jullie en dat t zonnetje daar ook zijn best doet. Groeten en xx van MiR

  2. joost Novica schreef:

    Beste Rudi en Marija

    Fijn dat jullie weer terug zijn in Surduk, ben erg benieuwd naar het resultaat van jullie gefermenteerde fruit. Mijn voorraad is bijna op ga in juni weer naar Servie zodat ik de voorraad weer kan aanvullen.

    Hoop dat de schade en eventuele ongemakken bij jullie terugkomst in Surduk meegevallen zijn en dat jullie meteen optimaal kunnen genieten

    groetjes

    Jevto

    • MiR za Jevto schreef:

      Ha Joost, wat leuk om iets van je te lezen. Bij ons is de voorraad ook zo’n beetje op. Geen idee waar die tientallen liters sterke drank zijn gebleven. De mandflessen zijn leeg. We zijn nog niet aan stoken begonnen, dus het gefermenteerde fruit staat nog in de tonnen. Deze week beginnen we. De schades vallen erg mee dit jaar. Je kent het wel: een klokje dat ondanks een verse batterij het niet wil doen of een tosti-apparaat van een jaar oud dat weigert. Wat de majstori vorig jaar aan het terras hebben gedaan, is niet goed. Een of andere toplaag (sika) heeft losgelaten. In de tuin overal schijfjes beton te vinden.en de pevac/papagaai op de verlengde schoorsteen is er tot zijn schouders ingezakt. Komende tijd dus weer een majstor om t te herstellen. We hopen dat t met jou goed gaat. Groeten van MiR

Reacties zijn gesloten.